یکی از راویان می گوید در کوفه به زنی قرآن می آموختم، روزی با او شوخی کردم، بعد به دیدار امام باقر(علیه السلام )  شتافتم، فرمود: آن که( حتّی)در پنهان مرتکب گناه شود خداوند به او اعتنا و توجّهی ندارد، به آن زن چه گفتی؟ از شرمساری چهره ام را پوشاندم و توبه کردم، سپس امام فرمود: تکرار نکن 
(پیشوای پنجم ، موسسه در راه حق ، ص ۷)