بسم رب الشهداء و الصدیقین

وقتی قرار شد مسئولیت بخش شهدا رو قبول کنم خیلی ذوق کردم. من یه جورایی تو زندگیم به شهدا مدیونم حالا میتونستم یه جورایی دینمو با این کار نسبت بهشون ادا کنم. اما وقتی خواستم شروع کنم به نوشتن دربارشون دیدم که چقدر ناتوانم برای شناسوندن اونا به بقیه اون هم به تیپ مخاطب این سایت که همه جوون هستند. یه جورایی کار سخت شد. دیدم تنها از زندگی نامه هاشون بنویسم ؛ همه بهتر از من میدونن اسم و رسمشون چی بوده و تاریخ تولد و شهادتشون کی هست؟ پس باید دنبال چیز دیگه ای میگشتم تو زندگی های شهدا. چیزایی که هر کسی نمیدونه. هر چند هم که بدونه باید برامون تکرار بشه تا بشه ملکه ذهن.

با این فکر شروع کردم به گشتن دنبال چیزی که بتونم خودم هم آروم بگیرم هم اینکه بنویسمش.

گشتم و گشتم اما کمتر به نتیجه رسیدم و دقیقا جایی که اصلا فکرشو نمیکردم خودشو بهم نشون داد.

دوست داشتم با اسطوره ی شهید خودم شهید بهشتی که برای من نماد صبرو مظلومیت هست شروع کنم. اما انگار باید از جوون نوشته میشد.

شهیدی هم سن و سال خودمون. ” شهید سید احمد پلارک” ….

تهران بزرگ با همه عظمت و هوای آلو ده اش شقایق های پرپری را در جنوب خود (بهشت زهرا) در دل خاک مهمان دارد که هر مسافری را به یاد حماسه های جاودانش می اندازد.

رایحه دلپذیر و مشام نواز معطری که از خاک یک جوان بر می خواست…

بچه های بسیجی و کسانی که زیاد بهشت زهرا میروند، به او میگویند شهید عطری. خیلی ها سر قبرش نذر و نیاز می کنند و از او حاجت و شفاعت میخواهند. می گویند معجزه دارد. معروف  است که از قبرش عطر تراوش می کند، هم همیشه نمناک است و هم بوی نسبتا خوبی دارد. به قول یکی از روحانیون، شهید پلارک هم مثل یکی از سربازان پیامبر در صدر اسلام، ” غسیل الملائکه ” بوده است. غسیل الملائکه یعنی کسی که ملائکه غسلش داده اند. در تاریخ اسلام آمده که حنظله غسیل الملائکه که از یاران جوان پیامبر بود، شب قبل از جنگ احد عروسی کرد و در حجله خوابید. فردا صبح که لشکر اسلامبه سمت احد حرکت می کردند او هم عجله کرد و نرسید غسل کند. بعد رفت و شهید شد . ملائکه از طرف خدا آمدند و او را با آب بهشتی غسل دادند. بعد پیامبر بالای جنازه او آمد و از این واقعه خبر داد. حالا شهید پلارک یا همان شهید عطری خودمان هم این چنین است و برای همین است که همیشه قبر او خوشبو و نمناک است. شهید پلارک به گفته مادرش از ۱۳ سالگی تا ۲۳ سالگی که به شهادت رسید، نماز شبش ترگ نشده بود…

شب های بسیاری سر بر سجده عبادت با خدای خود نجوا میکرده و اشک می ریخته …

مادرش اینطور نقل کرده که پسرش در مدت عمرش چهار کار را هرگز ترک نکرده:

۱- نماز شب ۲- غسل روز جمعه ۳- زیارت عاشورای هر صبح ۴- ذکر ۱۰۰ صلوات در هر روز و ۱۰۰ بار لعن بنی امیه

اشک های شهید پلارک امروز رایحه معطری است که انسان ها را تسلیم محض اراده و قدرت آفریدگارش می کند…

احمد فرزند سید عباس متولد ۱۳۴۴ تهران و اصالتا تبریزی استو سال ۶۶ در عملیات کربلای ۸ در شلمچه به شهادت رسید. در ۶ سالگی پدر را از دست داد و چون تک پسر خانواده بود علاوه بر تحصیل، بار مسولیت خانواده نیز بر عهده او افتاد و تن به کار داد و توانست خواهرانش را در ازدواج یاری دهد. او در خیابان ایران میدان شهدا و در محله ای مذهبی زندگی میکرد. مسجد حاج ضیاءآبادی (علی بن موسی الرضاع) مامن همیشگی اش بود. او از دائما به منطقه می رفت. فرمانده آرپی جی زن های گردان عمار در لشکر ۲۷ حضرت رسول (ص) بود. به مادرش احترام می گذاشت، به نماز اول وقت اعتقاد داشت، نماز شبش ترک نمی شد. همیشه غسل جمعه میکرد و سوره واقعه را می خواندو … اما این که چرا مزارش خوشبو شده و دو سه بار هم سنگش را عوض کردند باز هم خیلی از نیمه شب ها خصوصا تابستان ها فضا را معطر می کند به نظر من یه دلیلی داره…

مادر سید احمد هنوز زنده است. خدا حفظش کند که همچنین  فرزندی را در راه اسلام هدیه کرد… او هم خیلی مومن و اهل دل هست. معروف هست که در قنوت نماز از لبانش آبی میریخت که معطر بود….(به نقل از کتاب ننه علی).

اگر میخواهید مزار سبز این شهید را زیارت کنید بروید به بهشت زهرا، قطعه ۲۶، ردیف ۳۲، شماره ۲۲، مزار شهید سید احمد پلارک

شنیدن کی بود مانند دیدن!