1 | سید خانم

۱۸ دی ۱۳۸۸ در ساعت ۶:۴۴ ق.ظ

با سلام
مطمئنن باید هزینه کرد
فرهنگ سازی کاز بزرگیه که بیشترین سهمش رو رسانه ها بر عهده دارن
برنامه های تلوزیونی و ….
میشه نهادی تاسیس کرد مخصوص ازدواج و آگاهی های قبل و بعد اون
یا کانون ازدواج!
باید طوری باشه که اعتماد مردم رو جلب کنه
مدیران و مسئولان کارآمد داشته باشه کسانی که ازدواج موفقی داشته اند همکاری کنند و ….
باید با بالا بردن درک جامعه به اون ها یاد داد که سن ازدواج رو شناسنامه تعیین نمی کنه
و برنامه ساخت…
و کلی کارهی دیگه
اجرتون با خدا

2 | سجاد

۱۸ دی ۱۳۸۸ در ساعت ۸:۰۹ ق.ظ

می توان برای جوان شغل ایجاد کرد. می توان به دولت گفت که برای مسکن جوانان بیچاره فکری بکند. بعدا همه چیز به طور طبیعی درست میشود. مشکل فعلا ناداریه عمو. آخه با این شرایط کی خواست ازدواج کنه اصلا؟!

3 | moshaver41

۱۹ دی ۱۳۸۸ در ساعت ۱۰:۱۰ ق.ظ

جوونا تا کی صبر کنن که شغل براشون فراهم بشه اگه خونواده ها بخوان می شه بدون شغل هم ازدواج کرد و بعد ازدواج شاغل شد وگرنه ازدواج دیر می شه یا اصلا اتفاق نمیفته
میگید تو این شرایط کی می خواد ازدواج کنه عرض می کنم هرکی برای ازدواج تلاش نکنه هم خودشو ضایع کرده و هم دختری رو که با این کار او از ازدواج محروم می شه

4 | moshaver41

۱۹ دی ۱۳۸۸ در ساعت ۱۰:۱۴ ق.ظ

با سلام خدمت شما
اینا که فرمودید همه درست اما عرض می کنم نقش جوونا در این فرهنگ سازی مهم تره به قول شاعر “تا نگرید طفل کی نوشد لبن” تا جوونا برای فرهنگ سازی حرکت نکنن کی دیگران از جمله رسانه ها به فکر می افتن این کار رو بکنن

5 | hamaid

۲۰ دی ۱۳۸۸ در ساعت ۲:۰۶ ب.ظ

با سلام و احترام

شما یک جوون دانشجو را در نظر بگیرید، تا حالا فقط درگیر درس و دانشگاه بوده و خب الان شغل و مسکن و … نداره. واقعا اگه خانواده هم حاضر به حمایت از جوناشون برای ازدواج بشوند بازم امکان شروع زندگی و تشکیل خونواده وجود نداره. اخه یه هر حال حداقل یه سرپناهی که باید داشته باشند(اخه مگه خانواده ها چه قدر می تونن حمایت کنن در شرایطی که هر خونواده چند تا جوون دم بخت داره؟). اگه قرار باشه که آقا پسر تو خونه ی پدر خودشون و دختر خانم هم تو خونه ی پدر خودشون زندگی کنند ، خب اخه این دیگه چه جور تشکیل خانواده ایه؟
دیگه اینکه اینطوری واقعا پسرها احساس شرمندگی و .. پیش خانواده دختر خانم دارند اخه قرار مرد یه زندگی و تکیه گاه باشند در حالی که کاملا وابسته هستند.

شما میگین که کمک خداوند را هم فراموش نکنید ما هم میگیم قبول ، اما کدوم پدر و مادری این را قبول می کنه؟ کدوم پدری حاضر میشه دختر خانمش با یک آقا پسر بی کار ازدواج کنه؟
از این مدل سوالات خیلی هستند که جواب بیشترشون پیش جوونا نیست پیش بزرگترهاس.
من از شما واقعا ممنونم.با نظرات شما هم موافقم اما فکر کنم این حرفها فقط مال همین جا باشند.

بازم ممنون از همه ی زحماتتون

6 | moshaver41

۲۱ دی ۱۳۸۸ در ساعت ۴:۵۴ ق.ظ

با سلام و تشکر از اظهار لطف شما
دوست گرامی انسان در حال ضرورت کارایی رو می کنه که بعض اونا رو هیچ وقت در حال عادی انجام نمی ده اینجا هم همینه چه ضرورتی بالاتر از اینکه بهترین سالهای عمر یه جوون با محرومیت از موهبت ازدواج داره در تجرد می گذره در صورتی که اگه یه خورده از افکار مورد قبولشون کوتاه بیان کاملا ممکنه
منم می فهمم که اگه پسر و دختر هرکدوم تو خونه باباشون باشن خوب نیست منم قبول دارم که مرد باید تکیه گاه زندگی باشه و از اینکه نتونه زندگی مستقلی تشکیل بده احساس شرمندگی می کنه اما به نطر من اینا مال حال عادیه و این درست نیست که انسان بهترین سالهای عمرش رو که وقتی رفت دیگه برنمی گرده بخاطر مواردی مثل خوب بودن تشکیل زندگی مستقل و احساس شرمندگی از عدم استقلال، در تجرد بگذرونه.
اینم که می گید کدوم پدری راضی به ازدواج دخترش با پسر بی کار می شه همونیه که عرض می کنم نیاز به فرهنگ سازی داره که خواستم دیگران در مورد راههاش نظر بدن
با ارزوی موفقیت برای شما

7 | سامان

۲۲ دی ۱۳۸۸ در ساعت ۴:۳۱ ق.ظ

بهتره دنبال کار برای جوانان بدبخت باشیم تا اینکه چند نفر و چند خانواده را بدبخت کنیم. یا کل روزای سال بزنیم توسر خودمون چون آقا میاد و همچی درست میشه

8 | moshaver41

۲۲ دی ۱۳۸۸ در ساعت ۱۱:۳۷ ب.ظ

سلام درسته که بهتره دنبال کار براشون باشیم اما توی این مدت که باید کار تولید شه عمری رو که هدر می ره چه کنیم ؟