دنبال گم شده

دی ۲۱, ۱۳۸۸ نويسنده : mobin   در موضوع : اخلاقی و تربیتی, تازه نوشته ها

با اینکه تو یه خونواده فقیر بزرگ شده بودم اما با تلاش و کوشش ، تونستم زندگیمو سرو سامان بدم ، از امکانات زندگی  و رفاهی  چیزی کم نداشتم . غرق ناز و نعمت بودم و به قدری پول و ثروت داشتم که نه تنها محتاج کسی نبودم بلکه می تونستم اگه بخوام خرج دهها خونواده رو بدم وبراخودم برو بیایی داشتم  .
اما با اینکه از بزرگا شنیده بودم اگه کسی زندگیش تامین باشه و در رفاه زندگی کنه، می تونه آرامش لازم رو داشته باشه و هیچ غم و غصه ای تو زندگیش نباشه، ولی دیدم تنها رفاه و فراهم بودن امکانات زندگی نمی تونه  آرامش بخش باشه و چه بسا باعث نگرانی و اضطراب بیشتر هم می شه.
یاد جریان همسفر شدن شخص پولدار با اون درویش وفقیر افتادم ،‌ که شخص پولدار مقداری پول همراه داشت و درویش بجز لباسی که تنش بود و سفره‌ نانی ، چیزی نداشت که موقع شب بر سر چاهی رسیدند و باهم لقمه‌ نانی خورده و خوابیدند؛ شخص پولدار تا صبح از ترس اینکه یک دفعه دزد بیاد و دارایی شو ببره ،‌ خوابش نبُرد، ولی درویش با خیالی آسوده خوابید.
منم مثل اون  مرد ثروتمند با داشتن ثروت زیاد بازم  نتونستم آرامش کافی رو پیدا کنم ؛ تو زندگی همه چی داشتم ولی انگار هیچی نداشتم و چیزی رو گم کرده بودم که اگه پیداش می کردم می تونست اون آرامش واقعی رو به من برگردونه ، ولی  فاصلم باهاش  زیاده زیاد شده بود و دنیا طوری منو به خودش مشغول کرده بود ، که ازش غافل شده  بودم. اما برا برگشت هیچ وقت دیر نیست و به قول معروف ماهی رو هر وقت از آب بگیری تازه است.

یک دفعه  به خود اومدم تو دلم جرقه ای زده شد نوری دلمو روشن کرد ، گم شدمو پیدا کردم.آری او مونس بی کسان و آرامش بخش دلها ست ، او خداست و تنها با یاد اوست که دلها آرامش پیدا میکنه، وقرآن مجیدآرامش حقیقی را در گرو یاد خدا می دونه: ألا بذکر الله تطمئن القلوب؛ دلها با یاد خدا آرام گیرد.(رعد ، آیه ۲۸)
دوستان دل ماها چقدر آرامش و امنیت داره، آیا تونستیم با یادش دلمونو جلاء بدیم ، یا هنوزم اسیر هوای نفسیم؟!


ارسال به:  Balatarin : Donbaleh : Mohandes : Cloob : oyax : Delicious : Stumbleupon : Friendfeed : Twitter : Facebook : Greader : Addthis to other

پاسخي بنويسيد