آیت الله مصباح یزدى روزی نقل میکردند که پدر مقام معظم رهبرى یکى از ائمه جماعت مشهد بودند . ایشان به دلیل یک عارضه چشمى در معرض نابینایى قرار مى‏ گیرند و براى معا لجه و درمان لازم بود به تهران منتقل شوند در ضمن ایشان به یک پرستار نیاز داشتنداز طرفى پدر و فرزندانش علاقه وافرى نسبت ‏به همدیگر ابراز مى ‏کردند همانند انس و علاقه بین حضرت یعقوب و یوسف  در این شرایط مقام معظم رهبرى مردد بودند که بمانند و درسشان را در قم ادامه بدهند یا اینکه از پیشرفت علمى خود صرف نظر کنند و پرستارى پدر را بر عهده گیرند  این شبهه براى ایشان پیش مى ‏آید که شاید خدمت‏به پدر واجب‏ تر باشد . با یکى از دوستانشان که اهل معرفت‏بود مشورت مى‏کنند  او مى‏ گوید:عقیده من این است که شما براى خدمت‏ به پدر به مشهد بروید، خدا قم را به مشهد مى ‏آورد یعنى آنچه خدا مى‏خواهد در قم به شما بدهد در مشهد به شما مى‏ دهد .این حرف به دل ایشان مى ‏نشیند از تحصیل در قم و آن شرایط ممتازى که در قم پیش آمده بود صرف نظر مى‏ کنند و با پدر به مشهد برمى‏  گردند