آنچه برای خدا تقدیم می شود باقی و ابدی است و این شهدا زنده هستند و پیش خدای تبارک و تعالی ” عند ربهم یرزقون ” انها الان در درگاه خدای تبارک و تعالی روزهای معنوی و روزهای همیشگی را به آن نائل شدند و آنچه که از خدا بود تقدیم کردند و آنچه داشتند و آن جان خودشان بود تسلیم کردند و خدای تبارک و تعالی آنها را پذیرفته است و می پذیرد و ماها عقب ماندیم. ما باید تاسف بخوریم که نتوانستیم این راه را برویم. اینها پیشدم بودند و رفتند و به سعادت خود رسیدند و ما عقب ماندیم و نتوانستیم در این قافله سیر کنیم و در این راه راهرو باشیم. ما از خدا هستیم همه، همه عالم از خداست، جلوه خداست و همه عالم به سوی او بر خواهد گشت، پس چه بهتر که برگشتن اختیاری باشد و انتخابی و انسان انتخاب کند شهادت را در راه خدا و انسان اختیار کند موت را برای خدا و شهادت را برای اسلام. خداوند تمام هدا در راه اسلام و تمام کسانی که در راه اسلام معلول شدند، در راه اسلام خانمان خودشان را از دست دادند، در راه اسلام به آوارگی رسیده اند، خداوند تمام آنها را به سعادت ابدی برساند. امام خمینی(ره) در جمع خانواده های شهدا و معلولین جنگ تحملی-۱۳/۱۱/۶۰-صحیفه نور، ج ۱۴،ص۱۶۰٫