آیت الله خائفی از شاگردان حضرت امام در خاطرهای میگوید:

پس از آزادی حضرت امام و ورود ایشان به قم در سال ۱۳۴۱، تمام محلّه های قم برای آزادی امام جشن گرفتند و به منزل ایشان رفتند به گونه ای که منزل حضرت هر روز مملوّ از جمعیّت بود. حضرت آیت الله العظمی بهجت نیز از کسانی بود که به منزل امام تشریف می بردند و مدّتی سرپا بر درِ یکی از حجرات ایستاده و سپس حرکت کرده و از منزل امام خارج می شدند. به ایشان پیشنهاد شد که برای شما با این شخصیّت، شایسته نیست که بیرون اطاق بایستید، دست کم در داخل اطاق بنشینید. ایشان در جواب فرمود:

 من بر خود فرض می دانم که جهت تعظیم این شخصیّت ارزنده، به اینجا آمده و دقایقی بایستم و سپس بازگردم .
به نقل از سی دی حکایت در هدایت (۱)
التماس دعا