بعضیا فکر می کنن که وقتی دختر و پسری با هم دوست می شن فقط اگه تماس بدنی داشته باشن کارشون حرومه و گناه پاشون نوشته می شه اما اگه با هم ارتباط کلامی داشته باشن شرعا اشکالی نداره و می تونن راحت به هم نگاه کنن و با هم حرف بزنن بدون اینکه در نامه اعمالشون گناهی نوشته بشه اما نمی دونن که به فتوای علما و مراجع تقلید نگاه به نامحرم و حرف زدن با او در صورتی گناه نیست که محرک شهوت نباشه و ترس از به گناه افتادن هم وجود نداشته باشه یعنی نحوه حرف زدن و نگاه طوری نباشه که بترسن به نگاه و صحبتهای شهوت آلود یا اعمال خلاف دیگه کشیده بشن  دوستی دختر پسرها در حال حاضر بخاطر اینکه یا نگاه و حرفهای محرک جنسی توش رد و بدل می شه یا اینکه اگر محرک هم نباشه ترس از به گناه افتادن درش هست به همین خاطر حرامه و گناه پای دو نفرشون نوشته می شه علاوه بر اینکه این نوع رابطه به ‌ضرر ازدواجشون هم هست چون در معمول این دوستیا عشق ایجاد می شه و عشق سبب می شه که کور بشن و نتونن عیبای هم رو ببینن و در نتیجه اگه علی رغم عدم تناسب با هم و با وجود مخالفت خانواده ها ازدواج کنن ازدواجشون در معرض شکست و طلاق قرار می گیره چون طبق آمار، بیشتر ازدواجهایی که با عشق خیابانی انجام می شه منجر به طلاق می شه ضرر بعدی این نوع ازدواج اینه که بعد ازدواج ممکنه بعد یه مدت پسر به دختر بدبین بشه و بگه تو اهل دوست شدن بودی و اصلا پاک نبودی و زندگی رو به اختلاف بکشه شاید بگید پس دختر پسرایی که می خوان ازدواج کنن چه طور با هم آشنا بشن عرض می کنم آشنایی قبل ازدواج حق هر دختر و پسریه ولی از راهش، یعنی صحبتهایی که برای آشنایی می شه باید طوری باشه که به شناخت واقعی طرفین از همدیگه منجر بشه و عشق کور کننده هم بینشون نباشه یعنی باید شرایط طوری باشه که به جای حرفهای عاشقانه و قربون صدقه همدیگه رفتن در مورد خصوصیات طرفینی و اون چیزایی که تو زندگی براشون مهمه حرف بزنن و معلومه که این نوع آشنایی فقط در صورتی که تحت نظارت خانواده ها باشه به دست میاد شاید بعضیای دیگه با خودشون فکر کنن که اصلا چرا دوستی دختر پسر گناه داره مگه ما که وقت ازدواجمون نرسیده یا شرایط ازدواج برامون جور نیست دل نداریم خب ما هم دلمون می خواد با جنس مخالفمون دوست بشیم چرا یا باید سالهای سال صبر کنیم یا رابطه گناه آلود داشته باشیم که بعدش عذاب وجدان بگیریم اصلا چرا حالا که وقت ازدواجمون نرسیده خدا یه راهی برامون قرار نداده که بتونیم بدون احساس گناه دوست بشیم و مجبور نباشیم تا زمان ازدواج این نیازمونو سرکوب کنیم اگه کسی این طور فکر کنه می گم اگه خدا گفته بود شما سالها صبر کنید حرف شما درست بود باید برای این فاصله بین بلوغ و ازدواج یه فکری می کرد اما خدا که نگفته شما صبر کنید، خدا گفته همه اونا که احساس نیاز به جنس مخالف دارن حق ازدواج دارن اما این ما مسلمونا هستیم که در مقابل خدا دکه باز کردیم و می گیم که دختر پسرا تا فلان وقت باید و تا فراهم شدن فلان مقدار امکانات باید صبر کنن پس اینکه شما از راه حلال نمی تونید به خواست دلتون برسید به خدا ربطی نداره