سوال :من ۳ ساله که با پسرى دوستم ولى فقط از طریق sms و تلفنِ ، خودم از اول بش گفتم اهلِ بیرون رفتن و دوستیای به اون شکل نیستم.اونم گفت من از این نجابت خوشم میاد و قبول کرد هردومون تو یک دانشگاه دانشجو هستیم گاهى اوقات اتفاقى همو میبینم ولى هیچ axol عملى نشون نمیدیم چون کسى نمیدونه.ما هردو همو خیلى دوست داریم و اونم مرتب به من ابراز علاقه می کنه و میگه بدونِ من نمى تونه.ولى یه سرى رفتارا داره که من حس میکنم یه عاشق واقعى نمى تونه اینجورى باشه.تو کتابها خوندم که زنو مرد خیلى تفاوتها با هم دارن ولى نمیدونم آیا این تفاوت تو شکل عاشق بودنشم صدق میکنه یا نه مثلا یه مورد از رفتارش اینکه من لحظه شمارى میکنم برا sms دادن به همو با هم حرف زدنمون ولى اون هر کاره دیگه اى داشته باشه به sms دادن که اصلى ترین راه ارتباطیمونه ترجیح میده گاهى اوقات در روز اصلا با هم حرف نمیزنیم و فرداش میگه ببخشید دیروز نشد با هم حرف بزنیم من کار داشتم.این یک مورد بود.و این رفتارش خیلى منو اذیت میکنه میترسم که عاشقم نباشه و خودش هم ندونه میترسم براش حرف زدنمون عادت شده باشه.گاهى اوقاتم که بش میگم ناراحت میشه میگه چرا به احساسم شک کردی و تو زیادى حساسی و کارمون به بحث میکشه نمیدونم چى کار کنم خواهشاراهنماییم کنید؟
جواب :‌شما ننوشتید که هدفتون از این دوستی چیه ولی من فکر می کنم هدفتون ازدواج باشه اگه اینطوره لازم می دونم قبل جواب به سوال شما یه چیز بگم :کار خوبی کردید که بهش گفتید که اهل دوستی های معمول نیستید و اینکه اونم استقبال کرده هم خوبه ولی فکر نکنید که کار تمومه و با این عشقی که دارید حتما ازدواج خوبی خواهید داشت بخاطر اینکه همین عشق ممکنه نه تنها به ضرر ازدواج شما تموم بشه بلکه حتی باعث ناراحتیای فراوان براتون هم بشه چون اگه از این مراحل بگذرید و وارد مرحله خواستگاری رسمی بشید و در اون مرحله شما با مشورت اطرافیان متوجه بشید که برای هم مناسب نیستید و یا به یه علت دیگه که الان پیش بینی نمی کنید ازدواجتون سر نگیره می دونید چه بلایی سر شما بخاطر این دلبستگی میاد؟ باید اون قدر بخاطر این عشق بی سر انجام بسوزید تا فراموشش کنید از این حرف که بگذریم جواب سوال شما اینه که همون طوری که خود شما هم گفتید مردها و زنها با هم فرق دارند از جمله در زمینه رابطه عاطفی و اظهار عشق و نگرانی شما ناشی از عدم توجه به این تفاوت در این زمینه است من یه مثال می زنم که به وضع شما شبیهه : یه دختر رو در نظر بگیرید که در دوران عقدهو ارتباطش با شوهرش منحصر به تلفن و دیدارهای رسمی در منزل پدر عروس اونم در حضور دیگرانه ، این دختر بعد مدتی می گه من شک دارم شوهرم منو دوست داشته باشه چون اون قدری که من به او تلفن می زنم و سراغش رو می گیرم اون نمی گیره و دیر به دیر هم به دیدنم میاد در جوابش باید گفت که زن از رابطه صرفا عاطفی هرچند تکرار هم بشه لذت می بره اما مرد بیشتر رابطه عاطفی آمیخته با جنسی رو دوست داره و به همین خاطر بعد یه مدت دیدارهای رسمی در منزل پدر زن در حضور دیگران و فقط حرف های عاشقانه زدن در ارتباط تلفنی ارضاش نمی کنه و به تدریج لذتی که ازش می بره کم می شه و در نتیجه کمتر تلفن می زنه و سراغ همسرش رو می گیره بنابر این این حالت دلیل کم شدن علاقه شوهر به زنش نیست بلکه دلیل لذت بخش نبودن این نوع روابط در دوران عقد برای اوست مورد شما هم همین طوره که به دلیل صرفا عاطفی بودن رابطه و نبود جاذبه های جنسی که برای مرد کشش ایجاد می کنه، شبیه دوران عقدیه که مثال زدم  پس این حالت طرف شما دلیل کم شدن علاقه طرفینی نیست بلکه این حالت بخاطر نوع روابط حاکم میان شما است که جذابیتش برای شما بیشتره و خیال می کنید که باید برای او هم جذابیت داشته باشه در صورتی که این طور نیست بنا بر این از این جهت به عشقش شک نکنید ولی همون طوری که عرض کردم هرچی عشقتون به هم بیشتر باشه اگه بعدا بفهمید که برای هم مناسب نیستید جدایی سخت تری خواهید داشت ………..موفق باشید