سوال : پسری ۱۹ ساله هستم و سن من برای ازدواج واقعا کمه هر روز تو دانشگاه و جاهای دیگه مثل سر کار و غیره با جنس مخالف روبرو میشم چه کاری باید انجام بدم؟؟ یه سوال دیگه هم دارم آیا مشکلی هست با کسی که ۱ سال از خودت بزرگتره ازدواج کنی؟  و اینکه آیا لازمه حتما مادر برات تعیین همسر کنه؟؟ آخه مادر من میگه فقط من باید برات زن انتخاب کنم و اگر خودم هر زنی معرفی کنم بهش عیب میزاره مانند برادرم؟؟اینجا باید با دوست داشتن چه کار کرد آیا اگر با کسی که خودم میخوام ازدواج کنم بر خلاف میل مادر آیا مشکلی در زندگی آینده بوجود میاد و مسیله قرآنیش رو میتونید برام توضیح بدید؟   داشتن رابطه سالم – مثلا علمی- با دخترا تو دانشگاه به چه صورت باید باشه؟
جواب :جواب سوال اول اینکه شما گفتید که سن شما برای ازدواج کمه خدمتتون عرض می کنم که طبق ملاکات دینی سن شما برای ازدواج کم نیست و اون بلوغهایی که روان شناسها برای سن ازدواج لازم می دونن در متون دینی ما نیومده تنها یه ملاک در متون دینی برای سن ازدواج هست اونم بلوغ جنسی است که مراجع تقلید فتوا داده اند که ازدواج برای کسی که به بلوغ جنسی می رسه مستحبه ودر صورتی که کسی به حرام بیفته مثل اینکه گرفتار نگاه حرام بشه ازدواج براش واجب می شه به همین خاطر برای کسی مثل شما نه تنها ازدواج زود نیست بلکه بستگی به شرایط یا مستحب و یا واجبه اما اگه به هر دلیل نمی تونی  یا نمی خوای ازدواج کنی برای اینکه بفهمی چه کار باید بکنی مطلب :با افکار و نگاه جنسی چه کنم ۲رو بخون!! در مورد سوال دوم مطلب :بیشتر بودن سن دختررو بخون !!در مورد سوال سوم که باید همسر آینده ات رو مادرت تعیین کنه یا خودت؟ عرض می کنم در این مورد یه روایت هست : یه نفر عرض کرد که من دلم می خواد با دختری ازدواج کنم ولی پدر مادرم دختر دیگه ای رو برام در نظر دارن من کدوم رو انتخاب کنم حضرت فرمود با دختری که دلت پیششه ازدواج کن پس این حق شما است که همسرت رو که یه عمر می خوای باهاش زندگی کنی انتخاب کنی ولی اگرم یه مورد رو مادرت انتخاب کرد و پسندیدیش اشکال نداره قبول کنی چون قبل ازدواج نه تنها عشق آتشین  لازم نیست بلگه مضر هم هست چون ادمو کور می کنه و عیبای طرفش رو نمی بینه پس اگه دختری رو مادرت پسندید تو هم بررسی کن اگه پسندیدیش و به عنوان اینکه همسرت بشه به دلت افتاد قبول کن و بدون که اگه با کسی که تناسبهای لازمه فکری اخلاقی رفتاری خانوادگی رو داری ازدواج کنی به تدریج این علاقه اولیه زیاد و به عشق آتشین تبدیل می شه اما اگه عاشق کسی بشی که تناسبهای لازم رو با هم نداشته باشید و باهاش ازدواج کنی بعد یه مدت اختلافهای گوناگون فکری رفتاری خانوادگی عشق اولیه رو هم سرد می کنه و به جاش تنفر رو می نشونه اما سوال چهارم که رابطه سالم در دانشگاه چطور باید باشه جوابش اینه که رابطه سالم رابطه ایه که از نظر شرعی اشکال نداشته باشه و از نظر شرعی اگه در رابطه دختر و پسر تحریک شهوت نباشه و رابطه جوری نباشه که ترس از به حرام افتادن باشه و مفسده دیگری هم نداشته باشه اشکال نداره ولی سوالی هست که آیا هر نوع رابطه ای می تونه سالم باشه؟ جوابش اینه که اگه رابطه غیر مستمر باشه مثلا یه بار یا دو بار اونم برای تعامل علمی باشه در این صورت می شه گفت که اگه قصد و غرضی نداشته باشن شرعا اشکال نداره چون هیچ کدوم از موارد بالا پیش نمیاد اما اگه حتی ارتباط علمی دختر و پسر استمرار پیدا کنه و از چند جلسه بیشتر بشه به دلیل جذابیت ذاتی هرکدوم برای طرف مقابل احتمال خارج شدن نگاهها و صحبتها از حال عادی و گناه الود شدنش و همچنین ایجاد دلبستگی طرفینی وجود داره و اگه این رابطه به ازدواج نرسه که معمولا هم نمی رسه، اونا بخاطر این دلبستگی به طرف نگاهها و صحبتها و ارتباطات گناه الود کشیده می شن به همین علته باید گفت ارتباط مستمر دختر و پسر حتی اگه علمی هم باشه چون ترس از به گناه افتادن درش هست سالم نیست و حرامه نتیجه اینکه رابطه سالم مثل تعامل علمی بین دختر و پسر در دانشگاه تنها با رابطه های کوتاه اونم به صورت رسمی و بدون حرفای نا مربوط ممکنه اما رابطه های مستمر به خاطر علتی که ذکر کردم نمی تونه سالم باشه و شرعا اشکال داره موفق باشید