انحرافات اخلاقی فراوانی در کمین قشر جوان جامعه است و عده­ای را نیز گرفتار کرده است و شرایط را نیز از حال عادی خارج و به ضرورت و بلکه به اضطرار رسانده است؛ لذا اگر بنای دین در حال عادی بر سهولت ازدواج نبود و در ازدواج حتی مراسمات پر هزینه، شغل و ازدواج نیز همینطور است وقتی کسی بدون ازدواج به حرام بیفتد ازدواج بدون داشتن هرگونه لوازمات مالی برایش واجب است ؛ از این رو اقدام خانواده برای ازدواج جوان بدون توجه به کلیهرسومات دست و پا گیر لازم خواهد بود. مسکن را نیز لازم می دانست، در شرایط اضطراری، آن را لازم نمی­داند مثل شرایطی که برای نماز از قبیل ایستادن و پاک بودن بدن و … لازم شمرده شده که در ناچاری هیچ کدام لازم نیست.علاوه بر اینکه عقل نیز بر این مطلب صحه می­گذارد که در حال اضطرار باید میان بد و بدتر، بد را انتخاب کرد یعنی اگر ازدواج بدون امکانات و رسومات و شغل و مسکن بد باشد، عدم آن – به علت پیامدهای سوء عدم ازدواج- بدتر است. چون حتی اگر هم بتوانند به سختی خویشتن داری کنند به پیامدهای سوء‌ آن نظیر ناراحتی شدید از سالها محرومیت و افسردگی دچار می­شوند. غیر از اینکه ممکن است به علت سالها امساک در روابط زناشویی دچار مشکل شوند.