انتقاد از ولایت فقیه شرعا و قانونا ممنوع نیست؛ لیکن در این جا چند نکته را باید در نظر داشت:
اولاً، انتقاد حتما باید به شیوه‏ای مفید و سازنده و متناسب با مصالح واقعی جامعه باشد؛ نه به گونه‏ای کوبنده و تخریب‏گر.
ثانیا، انتقاد باید همراه با بررسی‏های دقیق و عالمانه باشد، نه به بهانه‏های واهی و ناسنجیده.
ثالثا، انتقاد باید براساس خیر همگانی باشد؛ نه مبتنی بر خواست‏ها و منافع شخصی، جناحی و… .
رابعا، انتقاد نباید موجب خلل در عمل شود.
گفتنی است که اگر ولی فقیه پس از بررسی نهایی تصمیم به امری گرفت شرعا و قانونا رأی او لازم‏الاجراست و مخالفت عملی جایز نیست. این مسأله در مورد پیامبر(ص) و امیرالمؤمنین(ع) نیز مصداق داشته است . این نه تنها در حکومت‏اسلامی بلکه در همه نظام‏های سیاسی جهان رایج است که رأی نهایی شده باید اجرا شود و کسانی که به صورت نظری انتقاد دارندنمی‏توانند مخالفت عملی نمایند. زیرا جامعه به آنارشیسم و هرج و مرج کشیده شده و هیچ دستورالعملی پشتوانه عملی نخواهد داشت. لیکن مخالفین و ناقدین ضمن التزام و اطاعت عملی آیا نمی‏توانند رأی خویش را ابراز دارند و انتقاد و مخالفت خود را اعلام نمایند؟ در این جا سه گونه جواب ممکن است:
۱- بلی به طور مطلق‏در هر موردی و به هر شکلی.
۲- هرگز در هیچ مورد تحت هیچ شرایطی و به هیچ شکلی.
۳- در مواردی و با اشکال ویژه‏ای متناسب با رعایت مصالح اجتماعی می‏توان؛ ولی در مواردی که به نحوی به مصالح اجتماعی خدشه وارد سازد و اشکالی که زمینه‏ساز سوء استفاده دشمنان بشود نمی‏توان؛ زیرا موجب دفع فاسد به افسد است و حرام می‏باشد.

که جواب صحیح صورت سوم مسأله می‏باشد و در این رابطه هیچ منعی نیست.