امام موسی بن جعفر(ع) فرمودند:
قحطی شدید شده بود مردم برای درخواست دعا  پیش حضرت سلمیان بن داوود (علیه السلام ) رفتند  آن حضرت فرمود: بعد از نماز صبح  جهت  نماز باران حرکت می کنیم.

همه بعد از نماز صبح، رهسپار صحرا شدند. در بین راه حضرت سلیمان متوجه شد که مورچه ای دست های خود را به طرف آسمان بلند کرده و پاها را بر زمین گذاشته است و می گوید: خدایا! ما مخلوقی از خلایق تو هستیم و ما محتاج بر رزق و روزی تو بوده و از خود چیزی نداریم. خدایا! ما را به واسطه گناهانی که بنی آدم انجام می دهند هلاک نکن.
حضرت سلیمان به مردم فرمود: برگردید، زیرا خداوند شما را به دعای غیر از شما سیراب نمود! در آن سال قدری باران آمد که در هیچ یک از سالها سابقه نداشت. (من لا یحضر،ج ۱ ص ۵۲۴ )