در دنیایی که علم در حال پیشرفته و تکنولوژی حرف اول رو می زنه، کارها سرعت بیشتری پیدا کرده، و ما به راحتی می تونیم نیازهای روز مرّه و مبادلات مالی خودمون رو پیگیری کرده و بدون مراجعه به بانک و شعبه مورد نظر، در کوتاه ترین زمان پولی را به حساب خود واریز و ازش برداشت کنیم و از طریق عابر بانک یا اینترنت، با وارد کردن رمز و کد مخصوص از موجودی حساب خود مطلع شده، ازش پول برداشت، یا به حساب دیگری منتقل نماییم؛ اما اگه رمز خود را فراموش کرده باشیم نمی تونیم بهش دسترسی داشته باشیم و با تکرار رمز اشتباه، بعد از مرحله سوم دستگاه خود پرداز از انجام عملیات خودداری کرده و با عدم ارائه کارت مواجه خواهیم شد؛

برای بهره مندی از نعمت ها و الطاف الهی هم، رمز و کد مخصوصی هستش، اگه بلد باشیم می تونیم از اونا بهره لازم رو ببریم، ولی اگه رمز رو بلد نبوده و یا فراموش کرده باشیم از نعمت ها محروم می شیم. اما رمز بهرمندی از نعمت ها پایبندی به عهد و پیمان بوده و بر عکس اون، پیمان شکنی و ظلمه. همونطوری که خداوند تبارک و تعالی در قرآن کریم بهش اشاره می کنه و می فرماید: یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَوْفُوا بِالْعُقُودِ أُحِلَّتْ لَکُمْ بَهِیمَةُ الْأَنْعَامِ؛ ای کسانی که ایمان آورده‌اید! به پیمانها (و قراردادها) وفا کنید! چهارپایان (و جنین آنها) برای شما حلال شده است.« مائده، آیه۱»

آیه به وفاى عهد، پایدار موندن در قول ها و پیمانها و نشکستن اون دعوت می کنه و اینکه خدا با رحمت واسعه خودش به بنده هاش توجه می کنه و تکلیف رو بر اونها آسون کرده و به کسایی که ایمان بیارن و در وجودشون خدا ترسی باشه تخفیف می ده و در مقابل نسبت به کسایی که پیمان خود با خدا و امام رو بشکنند و به حدود و میثاقهائى که در دین ازشون گرفته شده، پایبند نباشند، سخت گیرى می کنه.

پس کسی که خوش قول باشه و به وعده ای که داده بهش عمل کنه، این رمز خوش روزی بودن اون شخصه، همونطور که در مثل هستش؛ آدم خوش حساب شریک مال مردمه.

بهتره یه نیم نگاهی به اعمال خودمون بندازیم و ببینیم ما چقد تونستیم در ارتباط با خدا و امام زمانمون به این مهم دست پیدا کنیم و آیا به قول هایی که دادیم وفادار بودیم و تونستیم شرایط ظهورشو فراهم کنیم؟!