مدتها بود که در نظر داشتم در زمینه یکی از دغدغه های موجود ذهنیم خدمت عزیزان مطالبی بنویسم که متاسفانه قرصت نمیشد دیروز با خوندنمطلبی در وبلاگ یکی از دوستان این دغدغه دو چندان شد و لذا درد دل زیر راخدمتتان تقدیم می کنم :

بادم می آد از همان کلاس جامع القدمات که اون زمان یکی از کتابهایی بود که در سال اول حوزه می خوندند تا دروس عالی ودرس خارج حوزه بارها و بارها از اساتید مختلف این نکته را شنیدم که میفرمودند روحانی و عالم باید صبرش بسیار زیاد باشد و یکی از اساتید عزیزم این نکته رو اینگونه توضیح می داد که روحانی باید صبرش زیاد باشد چون همه دوست دارند هر اشتباهی که انجام دادند گردن یکی دیگه بندازند و خودشون رو مبرا کنند و چه دیواری کوتاه تر از دیوار علمای دین.

الان مثل ما هم در فضای مجازی همین شده٬ با یک دید می توان فعالان مسلمان فضای مجازی رو به دو گروه تقسیم کرد .یک عده که رعایت مسائل شرعی برایشان آنقدر اهمیت ندارد(بحث ما فعلا در مورد این گروه نیست که انشاء الله در نوشته ای دیگر در این زمینه هم درد دلی رو خدمت عزیران خواهم داشت ). و عده دیگری واقعا رعایت حریم ها برایشان از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است و لذا در گروه ها وانجمن ها و کلوب هایی عضو می شوند که تصور می کنند با حضوردر این گروه هابهتر می تونند اندیشه ها و باورهای خود را همراه با رعایت اصول دینی واخلاقی حفظ نمایند .

اما آیا واقعا این اتفاق رخ می دهد؟

وظایف مدیران ومسئولین این گروه ها چیست ؟ آیا مدیران و مسئولین این گروه ها به وظایف خودآگاه هستند و یا اینکه فقط می خواهند عده ای را دور خود جمع نموده و تنهابه داشتن گروهی و فعالیت در زمینه هدفی خاص اکتفاء کنند ؟

آیا راه اندازی جلسات مختلط و در نتیجه آشنا نمودن دختران و پسران مومن با همدیگر توجیه شرعی دارد ؟ واقعا نباید به این فکر باشیم که این جوانان به علت داشتن اصول اعتقادی صحیح جذب این گروه ها شده اند و لذا باید اولین دغدغه مدیران این نوع گروه ها برنامه ریزی مناسب باشد٬ به گونه ای که مسائل شرعی کاملا حفظ گردد وخدای ناکرده شاهد نباشیم که اشخاصی نفوذی با اعمال و رفتارهای نادرست دراردوها و … موجب بدگمانی دیگران و همچنین الگو دهی های نامناسب و خلاف شرع را فراهم نکنند ؟

آیا این نوع گروه ها وظیفه ندارند در زمینه اعمالرفتاری همچون حرمت آرایش نمودن ،قهقهه زدن ، حریم روابط محرم و نامحرم ٬ تبلیغ چادر به عنوان حجاب برتر و … فرهنگ سازی داشته باشند و…..

درد دل زیاد است, و ناگفته ها بسیار ٬ نمیخواهم بیش از این وقت شما را بگیرم اما درست است علما صبر دارند و … اما واقعا انصاف است همه تقصیرات خود را به گردن علما بیندازیم و بگوئیم علما باید فلان کار را بکنند و فلان کار را نکنند؟

واقعا اون حرفهایی که علما از متنون دینی اجتهاد نموده و فرموده اند رو عمل کرده ایم که الان شاکی شده ایم ؟ یا می خواهیم تقصیرات ایجاد زمینه گناه توسط خود یا افرادی مثل خود را گردن دیگران بیندازیم و دیواری کوتاه تر از دیوار علما پیدا نمیکنیم ؟

خداوند همه مارا در مسیر حق و هدایت الهی خود قرار دهد .

التماس دعا