برای فرزندانمان چگونه الگو باشیم؟ (۲)

۱)دلایل مهم بودن رفتار والدین برای کودک حالت همانندی و تقلید در انسان و بخصوص در کودکان آن چنان نیرومند است که حتی هیچ حیوانی در این قسمت شبیه انسان نیست .وجود این زمینه و حالت در فرد باعث میشود که همه رفتارها را مورد تقلید قرار دهد . زمینه کنجکاوی در انسان از همه حیوانات بیشتر است به گونه ای که دوست دارند از همه مسائل و اسرار سر در آورد به همین جهت دائما در صدد جست و جو و کشف است تا آن چه را از دیگران می یابد به مرحله اجرا و عمل در آورد . وجود حالت قهرمان پرستی در انسان و مخصوصا در کودکان قوی است.دوست دارند که عمل خود را با عمل یک قهرمان تطابق دهند و کارهایی فوق العاده همانند آنان از اینان سر زند آن چه را که می بینند و به نظرشان جالب می اید مثبت باشد یا منفی مورد عمل قرار می دهند میل به شگفت آوردن و در سایه آن جلب نظر و محبت کردن در کودکان قوی است به خصوص از آن بابت که انان فوقالعاده نیازمند به کمک و همکاری با دیگرن هستند و این امر باعث میشود تا هر چه که فرد محبوب و مورد علاقه اش انجام میدهد او هم بدان تن دهد بر این اساس والدین و مربیان به عنووان افراد محبت کننده مقتدر قهرمان و مهربان مجریان قواعد و ضوابت در نظر کودک هستند آنان هر عملی که در برابر دیدگان کنجکاو و مترصد و او انجام دهد از نظر کودک دور نمیماند و به واقع در برابر عمل خود مسئولیت دارد ۲ )مسئولییت شناسی والدین :بر این اساس والدین در برابر عمل کردهای خود به خصوص در خصوص کودکان مسئولند و  این مسئولیت در قبال خدا و جامعه هم مطرح است ممکن است رفتاری از مربی سر زند که در کودک موثر افتد و با این کار ناسازگاری او را ریشه دار تر و بیشتر و یا آن را کمتر سازد همانگونه که ذکر شد بسیاری از انحرافات و کج روی های افراد در سنین بزرگ سالی ناشی از رفتار غلط والدین در دوران کودکی آن هست شک نیست که اگر این انحرافان موجب وارد آمدن لطمه ای بر کودک یا بر جامعه شود والدین نیز در آن مسئولیت دارند در جنبه بازسازی اطفال توجه به این نکتع اهمیت دارد که تنبلی بی بند باری بی نظمی کودکان اصلاح نخواهد شد مگر آنگاه که خود راه نظم و انظباط را در پیش گیریم .تن پروری اطفال از میان نخواهذر رفت مگر آنگاه که خود از این حالت بیرون آریم آری والدین مسئولن مسئول بی نظمی های کودکان بد زبانی آنها عقده ها و ناسازگاری هایشان هستند آنان چشم و زبان و گوش و دیگر اعضای خود را باید تحت کنترل در آورند و به این امر هم از نظر وظیفه عبادی که در برعهدیشان هست وهم از نظر مسئولیتی که از نظر تربیتی دارند توجه دارند ۳)کودک و الگوهای غلط در بسیاری از موارد کودکان در خانه با الگوهای شاسیته ای مواجه هستند ولی در مدرسه یا اجتماع یا احیانا در خانه همسایگان و بستگان به الگوهایی بر میخورند که بدآموزی هایی دارند و یا شاهد رفتارهای ناثوابی میشوند که ناسازگاریشان را تشدید میکند بدیهی است در چنین مواردی وظایف تربیتی والدین سنگین تر خواهد شد.بر مسئولان تربیتی کودک ضروری است که تا حد امکان کودک خود را از تماس و معاشرت با چنین افرادی بر حذر دارند مثلا با بیان نقاط ضعف آنها و عوارض معاشرت با اینان در حدود منطق و امکانشان به آنها تفهیم نمایند تا طفل با نظر طرد ولااقل تردید به انها بنگرد و رفتارشان را مورد پذیرش و عمل قرار ندهد این بدآموزی ها گاهی ممکن است از طریق وسایل ارتباط جمعی عکس ها پوستر ها مجله ها روزنامه ها فیلم ها به کودک منتقل شود به همین جهت باید این عوامل تحت کنترل در آرند و نیز درگیری های شخصی را باید از نظر کودک دور داشت تا موجب بد آموزی برای کودک نباشد و اگر چنین موردی ناآگاهانه پیش آمد باید آن را به گونه ای معقول توجیه کرد در همه حال مراقبت ها باید متوجه این نکته باشد که کودک نسبت به آنچه که خوب است با نظر مثبت بنگرد و آنچه ناشایست است با نظر منفی .۴)خطای مربیان :در زندگی روزانه برای هر کدام از ما به نسبتی اشتباهاتی پدید می آید و این امر گاهی در حضور کدودکان واقع میگرد این خطاست که اشتباه خود را در این مورد ثواب  قلمداد کنیم و برای حفظ جلال و عبوهت خود بر سر خطای خود بایستی و خلاف کارمیل های خود را در خانواده و یا در حضور کودکان مطرح و از آن ابراز غرور و شادمانی نمائیم .مصلحت تربیتی کودک ایجاب میکند که اگر والدین و مربیان هم در حضور او خطایی را مرتکب شدند آن ار به عهده گیرند و بدان اعتراف کنند تا هم کودک از ان درس بزرگی بگیرد و هم دریابد علاوه بر اینکه خود خطا مهم است اعتراف بدان هم به همان اندازه و بلکه بیشتر اهمیت دارد .والدینی که در حضور کودک با هم دعوا و نزاع داشتند یا باید اعتراف کنند که عمل بدی را مرتکب شدند یا باید به کودک تفهیم نمایند که این عمل به فلان علت انجام گرفته و چاره ای جزئ آن نداشته اند به عبارتی دیگر عمل خود را به گونه ای معقول توجیه نمایند در غیر اینصورت امکان اصلاح و سازندگی برای کودک ایجاد نخواهد شد.۵ )نکاتی در باره الگو :در ضمیمه عرضه و ارائه الگوها باید به نکاتی توجه اشت که مهمترین آنها بدین قرارند ۱ –والدین الگوی پاکی خلوص صفا عفت و یا ریا و فریب برای کودکانند به هر گونه ای که باشند کودک ار آنها تاثیر میپذیرد ۲ –روش زندگی هر کس باید بر اساس تعالیم مکتبی باشد که بدان عقیده دارد ۳-امر و نهی های لفظی را با عما توام کنید تا بیشتر موثر افتد۴ –زندگی را بدون تحریک های نابه جا بدون اعمال خشم بی مورد بگذرانید به موقع تصمیم بگیرید به هنگام عمل کنید تا رفتار شما برای کودکان تان درس های آموزنده ای باشد ۵ –نظم و دقت شما در امور تسلطتان در اعصاب کنترل مداومتان در رفتار سازنده است به این مسئله توجه کنید ۶ –در همه حال فراموش نکنید که کودک شما آئینه تمام نمایه وجودتان خواهد بود از شما گاهی آنچنان تاثیر میگیرد که همانند شما خواهد شد برخی از روانشناسان مکتب رفتاری گویند تو اول کودکت را به من بنما بگویم تا که تو کیستی ؟و این حاکی از میزان تاثیر پذیری کودکان از والدین خویش است .(برگرفته از کتاب تربیت و نوسازی کودکان علی قائمی)

برای فرزندانمان چگونه الگو باشیم؟(۱)

۱)ارائه الگو  ریشه بسیاری از ناسازگاریها و نیز کجروی های افراد در دوران بزرگسالی را باید ناشی از دوران کودکی و متاثر از روش غلط تربیتی والدین و مربیان دانست.رفتارهای ناصواب و اشتباهات مسئولان تربیتی درسهای بدی برای کودکان ما و سبب زحمت یک عمر برای آنهاست.جنبه هائی چون مهرورزی  یا بی مهری خشونت یا لطف بد زبانی و یا سخنگوئی والدین و مربیان از روی منطق و صواب در ساختن سرنوشت کودکان بی تاثیر نیست. ادامه مطلب را بخوانید…

***خوشه بندی قـــــرآنی ***

دنبال گم شده

با اینکه تو یه خونواده فقیر بزرگ شده بودم اما با تلاش و کوشش ، تونستم زندگیمو سرو سامان بدم ، از امکانات زندگی  و رفاهی  چیزی کم نداشتم . غرق ناز و نعمت بودم و به قدری پول و ثروت داشتم که نه تنها محتاج کسی نبودم بلکه می تونستم اگه بخوام خرج دهها خونواده رو بدم وبراخودم برو بیایی داشتم  .
اما با اینکه از بزرگا شنیده بودم اگه کسی زندگیش تامین باشه و در رفاه زندگی کنه، می تونه آرامش لازم رو داشته باشه و هیچ غم و غصه ای تو زندگیش نباشه، ولی دیدم تنها رفاه و فراهم بودن امکانات زندگی نمی تونه  آرامش بخش باشه و چه بسا باعث نگرانی و اضطراب بیشتر هم می شه. ادامه مطلب را بخوانید…

بزرگترا قدیمی فکر می کنن…..!

دوستی مطلبی رو ارسال نموده بودند که لب نوشتشون این بود که بزرگترها قدیمی فکر می کنن و …! به نظر من اصلاً ما فکر قدیمی و جدید نداریم؛ بلکه فکر صحیح و غلط داریم. فکرِ غلط، همیشه غلط بوده، هست و خواهد بود؛ فکر صحیح هم همیشه صحیح بوده، هست و خواهد بود. ادامه مطلب را بخوانید…

بیچاره کیه؟

در پیامی دوستی گفته بودند  «چرا انسان های بیچاره در این دنیا ….. نمی توانند داشته باشند.»

در پاسخشون عرض کنم : هر چه سعی کردم، نتونستم جمله اتُ بخونم؛ اما فکر می کنم این مطلب به دردت بخوره؛ اونم این که: آدم خود به خود بیچاره نیست. ضعیف هست؛ اما بیچاره نیست؛ یعنی اگه آدم خوبی باشه خدا کمکش می کنه؛ از مشکلات راحت می شه و بیچاره نمی مونه. ادامه مطلب را بخوانید…

هیچکی منُ دوست نداره….!

میدونی چیه؟ من فکر می کنم تصورات منفی باعث شده که خیال کنی کسی دوستت نداره.
مطمئن باش کسانی هستند که خیلی دوستت دارن و همش به فکرتن؛ یه نمونه اش پدر و مادرت.
غیر از اینا، یه نفر هست که همیشه چشمش به توئه و می خواد تو به همۀ آرزوهات برسی؛ به شرط این که دوسِش داشته باشی و حواست بهش باشه. تازه اگه نگاهت فقط به اون باشه، اون هم همه رو دیوونه تو می کنه! باور نمی کنی امتحانش مجانیه!
به نظر تو او یه نفر کیه؟

امام صادق علیه السلام: «هیچ بنده ای در نمازش (خالصانه) متوجه خدا نمی شود؛ مگر این که خداوند نیز (با عنایتش) متوجه او می شود و خدا علاوه بر این که او را دوست خواهد داشت محبت این بنده را در دل دیگر مومنان می تاباند. » (وسائل الشیعه ج: ۵، ص:۴۷۵ )

ارزش واقعی اعمال

سلام

ارزش واقعی اعمال انسان به چیست ؟
قال على (علیه السلام):یا کُمَیْلُ! لَیْسَ الشَّأْنُ اَنْ تُصَلِّیَ وَ تَصُومَ وَ تَتَصَدَّقَ، اَلشَّأْنُ اَنْ تَکُونَ الصَّلاةُ بِقَلْب نَقِیٍّ وَ عَمَل عِنْدَ اللهِ مَرضِیٍّ، وَ خُشُوع سَوِیٍّ
اى کمیل! مهمّ این نیست که نماز بخوانى و روزه بگیرى و در راه خدا انفاق کنى، مهمّ این است که در نماز (و سایر اعمال) با قلبى پاک و به طور شایسته در پیشگاه خدا قرارگیرى، و عملت آمیخته با خشوع بوده باشد (تحف العقول مترجم، صفحه ۱۸۶) ادامه مطلب را بخوانید…

برگه‌ی بعد »